Googlizm filozoficzny

19.08.2008

Znalezione na blogu filozofa Marcina Sieńko, a trafnie oddaje naszą rzeczywistość. Żeby nie zanudzać, sama końcówka jego wywodu:

Skrajny empiryzm genetyczny — …
Umiarkowany empiryzm genetyczny — …
Skrajny racjonalizm genetyczny —  …
Umiarkowany racjonalizm genetyczny — pogląd, zgodnie z którym rozum jest źródłem wiedzy, ale mogą też istnieć inne, pozarozumowe źródła wiedzy, np. intuicja czy wiedza wrodzona. Za zwolennika takiego poglądu można uznać Kartezjusza.
Umiarkowany googlizm genetyczny — pogląd, zgodnie z którym źródłem wiedzy jest Google. Pogląd popularny w początkach XXI wieku, także pośród niefilozofów.
Skrajny googlizm genetyczny — pogląd, zgodnie z którym Google jest jedynym źródłem wiedzy, absolutnie pewnej i niepodważalnej. Pogląd powszechny pośród uczniów i studentów przygotowujących prace zaliczeniowe…

Genialne! Chyba można rozszerzyć to także na środowiska nieakademickie.

Sam jestem z wykształcenia filozofem i ze zwolennikami tego nurtu filozoficznego spotykam się na codzień. Na dowód kilka cytatów z codziennej pracy w agencji:
- “Nie wiesz? Google twoim przyjacielem jest.” (do accounta na pytanie o zawiłe kwestie techniczne)
- “Google prawdę ci powie.” (u wróżki ;-)
- “Wygoogluj to sobie. Po co się zastanawiasz?” (odpowiedź życzliwego na kreatywne domysły)

Idąc za ciosem pozwolę sobie sformułować własne prawo:
JEŚLI NIE MA TEGO W GOOGLE, TO NIE ISTNIEJE.

Najzabawniejsze, że są tacy, którzy potrafią w to uwierzyć :-)

  1. Komentarze: 2

  2. 4Avatars Dominik Koza

    Aj, Sebastian, z tym przypisaniem sobie najstarszego prawa Google’a to przesadziłeś. ;)

    20.08.2008 | Odpowiedz

  3. 4Avatars seboumi

    Ale jestem pierwszym filozofem, który odważył się powiedzieć to na głos ;-)

    Swoją drogą - zwróć uwagę na nieuprawnione przejście od porządku epistemicznego do ontologicznego zawarte w tym twierdzeniu.

    Inna rzecz: wspaniała dychotomia, która tu się rodzi. Otóż mamy tu tylko dwa byty: JA i “ZAWARTOŚĆ” GOOGLE. Z jednej strony Google trakujemy więc jako narzędzie poznawcze (a nawet jedyną władzę poznawczą), z drugiej strony jako coś więcej: zbiór wszystkich rzeczy istniejących.

    Wyobraź sobie człowieczka “stojącego” przed wyszukiwarką. Może w niej odkryć cały świat, ale możliwa jest sytuacja, że otrzyma brak wyników wyszukiwania. To już niemal solipsyzm ;-)

    20.08.2008 | Odpowiedz

Skomentuj